BORDROLARDA FAZLA ÇALIŞMA OLARAK GÖSTERİLEN ÖDEMELERİN ÇALIŞILAN GÜN KARŞILIĞI ÖDENEN ÜCRETLERE EKLENDİĞİNDE YILLAR İTİBARI İLE DEĞİŞMEYEN NET ÜCRET ÖDENDİĞİ ANLAŞILDIĞINDA BORDROLARDA FAZLA ÇALIŞMA OLARAK GÖSTERİLEN ÖDEMELERİN TEMEL ÜCRETE DAHİL OLDUĞUNUN KABULÜNÜN GEREKECEĞİ

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ   : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi H. Bağcıvan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bünyesinde şoför olarak çalıştığını, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödenmediğini belirterek anılan alacakların hesaplanarak hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Dosya içeriğine göre, fazla çalışma ücreti alacağı davacı tanıklarının anlatımlarına göre davacının sabah sürücüsü olarak çalıştığı dönemde haftada ondokuz saat, gündüz sürücüsü olarak çalıştığı dönemde haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Hesaplama sırasında imzalı bordrolarda görünen fazla çalışma tahakkuklarının temel ücrete dahil olduğu kabul edilmiştir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki imzalı bordrolarda fazla çalışma adı altında tahakkuk ettirilen ücretler, çalışılan gün karşılığı ücretlere  ilave edildiğinde yıllar itibari ile değişmeyen net ücretin ödendiğinin anlaşılması nedeni ile bordorolarda fazla mesai adı altında yapılan ödemelerin temel ücrete dahil olduğunun kabul edilmesi isabetlidir. Yine, hüküm altına alınan ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı  davalı tanıklarının anlatımları ile kanıtlandığından verilen karar bu yönden de yerindedir.

Ne varki, fazla çalışma ücreti alacağı yönünden davalı tanıklarının ıspata yarar beyanları bulunmadığı gibi,  davacı tanıklarının işverene karşı açtığı aynı nitelikte davaları bulunmaktadır. Salt husumetli tanık beyanlarıyla söz konusu çalışmaların ıspatlandığı  kabul edilerek hüküm kurulması hatalıdır. Bu sebeple davacı tarafından sunulan araç takip çizelgeleri denetime açık şekilde değerlendirilmeli ve sonucuna göre fazla çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.